Afryka to kontynent, który cały czas potrzebuje wsparcia modlitewnego i finansowego reszty świata. Głód, bieda, wojny domowe, analfabetyzm, ograniczony dostęp do edukacji i medycyny powodują brak możliwości rozwoju Afrykańczyków, przez co młode pokolenia Czarnego Lądu nie posiadają szans zdrowego startu w dorosłe życie i są skazani na dziedziczenie tych wszystkich trapiących Afrykę klęsk. 
Środowisko Duszpasterstwa Akademickiego „Zawodzie”, jak i Katolickiego Związku Akademickiego „Gaudeamus” oraz UE Katowice wspólnymi i połączonymi siłami przez najbliższy czas, rozpoczynając od mszy inaugurującej rok akademicki (6 października 2008 o 9.30) postanawiają wspierać budowę konkretnej Stacji misyjnej w Afryce ( Zambia).

Jak pisze w jednej ze swoich korespondencji Ksiądz Waldemar Potrapeluk:

Jest to misja Nabwalya w Zambii- w Dolinie rzeki Luwangwa, pomiędzy Północnym i Południowym Parkiem Luwangwa. Teren ten zamieszkują ludzie z plemienia Bisa (ponad 5000 ludzi), a że jest to teren odcięty przez pół roku od reszty kraju jest przez to bardzo zacofany. Jest tu cale mnóstwo zwierząt, które niszczą ludzkie pola, dlatego co roku panuje tu głód na przednówku. Poważnym problemem jest także brak jakiejkolwiek nadziei na lepszą przyszłość, wiec ludzie nie uprawiają zbyt dużo. Politycy, rząd zbytnio się nimi nie przejmuje, ale troszczą się bardzo o zwierzęta, bo przyjeżdżają tu ludzie z całego świata na polowania płacąc za to mnóstwo pieniędzy.
Większość, zdecydowana większość ludzi nie potrafi pisać i czytać. Mamy tutaj 4 szkoły podstawowe, w których uczy się ponad 2000 dzieci, ale jest tylko 5 wykwalifikowanych nauczycieli.
Mamy jedna przychodnie, w której pracuje 2 pielęgniarzy, ale w porze deszczowej (grudzień - kwiecień) nie ma żadnych lekarstw.
Buduję tutaj stacje misyjną, abym mógł tu mieszkać na stałe (także w porze deszczowej). Stawiam tez coś w rodzaju warsztatu, aby można pracować, naprawiać, spawać etc.
Pomagam szkołom finansowo, w zakupie potrzebnych materiałów (zeszyty, etc.) i razem z szefem plemienia chcemy najzdolniejszą młodzież, przynajmniej tą, która skończy szkołę- umiejąc czytać i pisać, posłać do porządnych szkół średnich, a potem do College.
Mam wielkie szczęście, bo miejscowy szef plemienia jest praktykującym katolikiem, co jest niespotykane i bardzo mnie wspiera w moich pracach.

Te kilka zdań w niezwykle wyrazisty sposób stanowi fotografię miejsca i przestrzeni afrykańskiej misji, która czeka na nasze wsparcie.
Być uczniem Jezusa dziś, to również w namacalny sposób dawać wyraz swoim przekonaniom i wyznawanym dogmatom poprzez angażowanie się w akcje i przedsięwzięcia wspomagające tych najbardziej potrzebujących.